Dozwolony użytek prywatny i publiczny

Dozwolony użytek prywatny oznacza, iż bez zgody twórcy wolno nie odpłatnie korzystać z już rozpowszechnianego utworu w zakresie własnego osobistego użytku (nie odnosi się to do projektu architektonicznego).

Zakres osobistego użytku obejmuje krąg osób pozostających w stosunku pokrewieństwa, powinowactwa oraz pozostających w stosunkach towarzyskich:

• pokrewieństwo - jeden osobnik pochodzi od drugiego: pierwszy stopień (babcia-mama), drug stopień (babcia-wnuczka), trzeci stopień (babcia-prawnuczka);

• powinowactwo - stosunek krewnych małżonka ze współmałżonkiem;

• stosunki towarzyskie - oparte na przyjaźniach.

Dozwolony użytek prywatny:

• umożliwia korzystanie z utworu wyłącznie do swoich własnych, prywatnych potrzeb. Warunek: utwór musi być udostępniony za zgodą twórcy;

• obejmuje wszelkie formy korzystania z utworu. Największe znaczenie ma reprodukcja utworów;

• nie oznacza jednocześnie prawa do kilku czy kilkudziesięciu kopii utworu.

Dozwolony użytek publiczny dotyczy utworów już rozpowszechnionych, np. w celach informacyjnych w prasie, radiu, tv, sprawozdaniach o aktualnych wydarzeniach, artykułach o polityce, religii itp.

Istotą użytku publicznego jest prawo do licencji, czyli zgody na użytkowanie utworu. Z tego tytułu płaci się określone sumy pieniężne.